Έλλη Αλεξίου: Ένας αιώνας, μια ιστορία | Ενότητα 1

«Χορτάσαμε κει μέσα μουσική – δίπλα στην πόρτα του εξώστη ήταν τοποθετημένο το ράδιο, το μαγνητόφωνο και πιο δώθε το ράφι της ντουλάπας όπου η τεράστια δισκοθήκη, όλοι οι κλασικοί, η ρωσική πεντάδα ολόκληρη, χίλιοι περίπου δίσκοι δεν είχες παρά να διαλέξεις […] Πέρασαν από κει όλοι οι αξιόλογοι ξένοι επισκέπτες, Γάλλοι, Γερμανοί, Ιταλοί και οι δικοί μας».

«Εδώ, στα μουχλιασμένα βιβλία, τις ζωγραφιές, τη μουσική, ήταν ο κόσμος του Αγίου Ιερώνυμου. Σε λίγο θα έπρεπε να έρθει κανείς στην Κρήτη, για να βρει τα ίχνη ενός χαμένου πολιτισμού. Σ’ αυτό το μικρό «κελί» υπήρχε μια σταυρωτή τομή όλων των πραγμάτων που είχαν αποτελέσει τον πολιτισμό της Ευρώπης. Αυτό το δωμάτιο θα συνέχιζε να ζει, όπως είχαν επιζήσει οι καλόγεροι στις μονές, στους Σκοτεινούς Αιώνες».